| Poezen
zoeken massaal troost |
|
<
Terug
Poezen zoeken
massaal troost en kruipen bij de vrijwilligers op hun schoot
Phi
Phi
Veel Thaise honden
en andere dieren hebben tijdens de tsunami van tweede kerstdag hun thuis en
baasje verloren. Nederlandse, Britse en Zweedse vrijwilligers vangen ze op en
steriliseren ze.
Kom bij een Thaise
dierenarts niet om een spuitje vragen voor een doodzieke hond of kat. Het
boeddhisme verbiedt iedere vorm van levensbeëindiging, ook al is een dier
volstrekt kreupel of anderszins zwaargewond.
¨We
hebben een dierenarts die het wel doet¨, zegt Margot Homburg-Park. ¨Maar
over het algemeen beginnen ze er niet aan.¨ De Nederlandse woont in Thailand
en is oprichtster van Soi Dog (zijstraat hond). Al anderhalf jaar is ze op
Phuket en omgeving bezig met een grote sterilisatiecampagne. Die is in een
stroomversnelling geraakt door de tsunami van tweede kerstdag. Nog steeds
druppelen honden binnen die hun baasje zijn verloren of op de vlucht zijn
gegaan. ¨Ze komen vaak van eilanden als Phi Phi, maar ook uit zwaar getroffen
gebieden als Khao Lak.¨
Op de Middle Road
Dog Pound, tussen het vliegveld en Phuket Stad, werken Zweedse, Britse en
Nederlandse vrijwilligers zich al een week in het zweet om zoveel mogelijk
honden te steriliseren of te castreren. De 350 bastaardjes lopen nieuwsgierig
rond. Op twee operatietafels worden telkens nieuwe patiënten aangevoerd. ¨Het
gaat langzaam, dertig per dag. Maar dit is de enige manier om het bestand een
beetje binnen de perken te houden¨, zegt Homburg.
Een hond hebben is
in Thailand net zo gewoon als fietsenbezit in Nederland. Ter illustratie:
Bangkok heeft net zoveel honden als inwoners, twaalf miljoen. Huisdieren kun
je het niet noemen, want ze worden meestal buiten gehouden. Maar als het een
Thai even tegenzit, dan wordt de verzorging gestaakt en de hond naar de
monniken gebracht, die van oudsher hun overgebleven voedsel aan dieren op hun
tempelcomplexen voeren.
Maar de Thaise
monnik is ook geen heilige. Steeds vaker zijn ze druk met andere dingen, zoals
zakendoen. Er zijn zelfs gevallen bekend van hele hondenbestanden die op
tempels werden vergiftigd. ¨En dan zeggen ze: die honden hebben het gif
gegeten, dus wij hebben ze niet gedood.¨
Zeker na de
tsunami komt de opvang meer en meer voor rekening van Homburg en haar
vrijwilligers. Maaycke Verbruggen, dierenarts uit Wieringermeer, helpt een
aantal weken mee. Ze doet de voor- en nazorg tijdens operaties.
Vindt ze het niet
gek om honden te helpen, terwijl het menselijk leed zo groot is? ¨Ik ben geen
arts, maar dierenarts¨, zegt ze nuchter. Bovendien hebben alle vrijwilligers
de eerste dagen na de ramp vooral mensen geholpen. Zelf had Verbruggen dertien
toeristen in huis genomen. Maar zodra de hulpverlening goed op gang was, is de
focus weer verplaatst naar honden en ook katten. De dieren hebben een
psychische klap gehad, zegt Verbruggen. ¨Ik was laatst op Phi Phi, daar zijn
enorm veel katten. Het enige dat ze wilden was aandacht. Ze wilden geaaid
worden en kropen massaal op schoot. Niet gek, want veel mensen zijn daar weg.
Of dood.¨
Een hoop dieren
zwierven ook voor de ramp op straat. Die leefden van voedsel van markten of
restanten uit hotels. Maar door het minimale aantal toeristen is ook die
voedselbron uitgeput. Homburg: ¨Ook Thaise vrijwilligers zijn hun baan
kwijtgeraakt. Dus we moeten nu niet alleen de honden voeden, maar ook hen.¨
Hoeveel dieren er
precies zijn omgekomen, is een absoluut raadsel. ¨Maar voor het grootste deel
geldt: ze zijn dood of ok. Veel gewonden zijn er niet. Soms lopen ze wat
verdwaasd rond of moeten ze vechten om eten. Maar je kunt gerust stellen dat
er in ieder getroffen dorp wel een paar zoek zijn.¨
Zie ook.
Lees het dagboek
van Margo Park op www.soidogfoundation.org
.
Terug naar boven
Copyright © Dierenleed België