Dierenleed Azie : News

Dagboek van het opvangcentrum

Thu, 15 May 2008 17:51:50 +0200

In juli 2000 tekenden we overeenkomst met de Chinese autoriteiten om 500 galberen te bevrijden uit hun gevangenschap in een galboerderij. Dat betekende keihard werk om de komst van de dieren voor te bereiden.
Op deze pagina’s vertellen we u regelmatig over het laatste nieuws van het opvangcentrum. Schrijf je in voor de email nieuwsbrief, zodat we u steeds per email op de hoogte kunnen brengen van belangrijke ontwikkelingen.
Jill beschrijft in haar eigen worden hoe China Bear Rescue begon:
“Soms lopen we ergens tegenaan dat we niet kunnen negeren. Mij gebeurde dat toen in in 1993 een galberen boerderij inliep. Met stomme verbazing en afgrijzen keek ik naar een schouwspel wat me voor altijd heeft veranderd en waardoor de droom van China Bear Rescue werd geboren.

Toendertijd had niemand in het westen nog van galberen gehoord. Ik hoorde geruchten over een galbeer boerderij over the grens in Zuid China en besloot mee te gaan met een georganiseerde reis vanuit Hong Kong om te gaan kijken.

Terwijl de boer en zijn vrouw trots demonstreerden hoe ze de gal klaarmaken, sloop ik weg van de groep een trap af naar een kelder. Toen mijn ogen wenden aan de duisternis, zag ik daar een ongelovelijke horror scene. Rij na rij met kleine tralie kooien waar levende beren zaten gevangen. Beren, die zoals is later hoorde, daar al 13 jaar zaten opgesloten- dag in dag uit. Beren met grote open geinfecteerde wonden in hun buik waar geroeste metalen catheters uitstaken.

Terwijl ik m’n ogen uitkeek, werd ik op mijn schouder geklopt. Ik keek om in de ogen van een beer die haar poot naar me had uitgstoken. Zonder na te denken pakte ik haar poot en beloofde ik mijzelf en haar om haar te redden.

Vanaf dat moment begonnen de onderhandelingen met de Chinese regering en bevond ik me in een doolhof van emoties –niet alleen rondom de beren maar ook de emoties van de mensen die ze houden op boerderijen. Door de vele onderhandelingen en contacten tussen alle partijen, kwam er meer begrip van alle kanten. Ook werd het voor alle partijen, overheid, berenboeren en gebruikers van traditionele medicijnen, steeds duidelijker dat berengal, ondanks de traditionele waarde, makkelijk is te vervangen door goedkopere en makkelijk verkrijgbare kruiden.

Voor veel beren kwam dit inzicht te laat. Maar voor anderen, degenen die nu zijn vrijgesteld en goede verzorging krijgen, is mijn belofte van 1993 nu werkelijkheid geworden.

Help China Bear Rescue en maak met ons mee hoe de beren, die eerst een afschuwelijke dood zouden sterven, nu eindelijk een welverdiend beter leven krijgen.' class='bbcode' alt='' />

Deze kerst zal een heel speciale familie in China u bedanken voor hun vrijheid

Thu, 15 May 2008 17:51:50 +0200

Moeder, vader en twee baby-beren zijn eindelijk veilig in ons opvangcentrum dat tjokvol zit met gelukkige gezonde beren nadat ze gered zijn uit een leven vol martelingen in een Chinese berenboerderij. Zulke verhalen bewijzen dat onze stem gehoord wordt in China en dat berenboerderijen langzaam maar zeker zullen gaan verdwijnen. Lees er alles over in: http://www.animalsasia.org/RescueDiary200511.php

Ook in Europa zijn fantastische politieke berichten te melden: onze brief van oktober wordt al door 230 leden ondersteund; we hebben 367 handtekeningen nodig, dus we zijn op de goede weg!

In een omgeving waar ze bekeken worden als voedsel, profiteren ook honden en katten van onze campagnes. Onlangs was er een officiële bijeenkomst met regeringsfunctio-narissen in China’s zuidelijkste stad Guangzhou, de stad waar het meeste honden- en kattenvlees wordt gegeten. We maakten belangrijke vooruitgang in het overbrengen van de plaatselijke en internationale verafschuwing van deze praktijken en gaven suggesties voor programma’s die zowel de dieren als de mensen kunnen helpen.

Onze online cadeau catalogus barst van de leuke kerstcadeautjes, U kunt zelfs een pot honing naar de beren sturen! Dus vergeet deze site niet als U kerstinkopen doet.

We kunnen dit succes niet bereiken zonder U. Iedere cent is kostbaar en iedere seconde telt in het gevecht tegen dierenmishandeling en dierenmisbruik om het tij te keren.

Ik dank u en wens u Gelukkige Kerstdagen en een Vredevol nieuw jaar.

Berengroeten,

Jill Robinson MBE
Founder & CEO Animals Asia Foundation.[/img]

Twee dagen internationaal protest tegen Chinees bont

Thu, 15 May 2008 17:51:50 +0200

14 Februari 2007 - Brussel - Een 30-tal activisten van dierenrechtenorganisatie Bite Back, Dierenleed Azië en Animaux en Péril en Sea schepherd hebben op woensdagnamiddag 14 februari actie gevoerd bij de Chinese ambassade in Brussel. In België vertegenwoordigt Bite Back de International Anti-Fur Coalition (IAFC). Op 13 en 14 februari protesteerden de leden van de IAFC uit 27 landen in 39 internationale steden voor de Chinese ambassades. Met deze internationale actiedagen protesteert de IAFC tegen de extreme wreedheid van de Chinese bontindustrie, die er om bekend staat de dieren soms zelfs nog levend te villen.

De IAFC vraagt op deze dagen drie dingen: aandacht voor de barbarij van de Chinese bontindustrie, aan consumenten wordt gevraagd om de wreedheid in de naam van mode te verwerpen door geen bontjassen of bontaccessoires te kopen en om de Olympische Spelen van 2008 in Beijing te boycotten. We verzoeken de Chinese regering om degelijke dierenwelzijnswetten in te voeren en die ook actief na te leven, een complete ban in te voeren op het levend villen van welk dier dan ook, en het gebruik van honden en katten voor hun bont te stoppen.

China is de grootste bontexporteur ter wereld en produceert goedkoop bont voor de internationale markt. Dit bont wordt gewoonlijk verkocht in accessoires zoals bontranden aan jassen, handschoenen, speelgoed en tassen. Geschat wordt dat China ieder jaar 17 miljoen dieren voor hun bont doodt. Wasbeerhonden, nertsen, vossen, konijnen, en zelfs gedomesticeerde honden en katten zitten tussen de dieren die voor hun bont worden geslacht. Er is momenteel geen enkele wet in China die deze dieren beschermt.

Dieren die voor hun bont worden gefokt, leven in miserabele omstandigheden, opgesloten in vuile, krappe draadgazen kooien. Ziekten, verwondingen en duidelijke psychische ellende zijn de norm op deze bontfokkerijen. Dit alles maakt de Chinese bontindustrie een van de meest barbaarse van de wereld. Undercoveronderzoek van Swiss Animal Protection/ East International onthulde de gruwelijke routine op Chinese bontmarkten, waar medewerkers dieren neerknuppelen en neerslaan, de koppen en borstkasten instampen, en de dieren hard tegen de grond gooien voordat ze de huid en het bont van de lichamen verwijderen. Eenmaal gevild worden de dieren op een grote hoop karkassen gegooid. Soms blijkt echter dat de pas gevilde dieren nog blijven doorademen. De dieren kijken recht in de camera, knipperen met hun ogen en janken zachtjes tussen de 5 en 10 minuten door nadat de pels van hun lijf is afgetrokken. De bevindingen van dit onderzoek werden later bevestigd door de Beijing News: deze praktijken zijn wijdverspreid en duren voort.

China blijft continu en routinematig bontproducten, die voor de export bedoeld zijn, voorzien van een verkeerd label. Zo worden hier in Europa consumenten bedrogen: ze denken vaak dat ze nepbont dragen, terwijl het in werkelijkheid de pels is van dieren die op de meest gruwelijke manier gehouden en gedood werden, aldus Marianne Huiberts van Bite Back, die de International Anti-Fur Coalition in België vertegenwoordigt.

Meer informatie over de IAFC: http://www.antifurcoalition.org/

Op de website van de IAFC kan het lied 'Skinned Alive' worden beluisterd dat de pijn, het lijden en het doden van de miljoenen weerloze dieren in de bontindustrie beschrijft.

Dit keer onder Egypte-project aandacht voor de (zwerf)dieren in het algemeen.

Thu, 15 May 2008 17:51:50 +0200

Een groep toeristen zag op 10 mei jl. in de straten van Egypte meerdere honden een wrede en langzame dood sterven. Ze werden afgeschoten maar om kosten te besparen was voor elk van hen was maar 1 kogel gereserveerd. Ze hebben er 77 foto's van gemaakt. De honden die dus niet meteen dodelijk waren getroffen stierven een langzame en uiterst pijnlijke dood. Ook zwangere en zelfs barende teefjes waren het doelwit! Vergiftigen en afschieten is niet de juiste wijze om zwerfdieren/overschotdieren te bestrijden. Wijs verantwoordelijken op de mogelijkheid tot samenwerking met hulporganisaties die zullen leiden tot het onvruchtbaar maken van deze dieren. Lees verder op ... http://www.dierenproject.nl/77.html

Hondenvallei Dahab Wadi Kelb

Thu, 15 May 2008 17:51:50 +0200

Dat het soms niet van een leien dakje loopt lees je hieronder.....

Klik eerst op deze link voor de voorgeschiedenis

Beste,

Helaas wil onze contactpersoon in Dahab geen contacten meer met Janet onderhouden en/of afspraken met haar maken. In de eerste plaats omdat zij zich daar gewoon niet aan houdt.

De dierenartsen die op ons verzoek de Wadi bezochten willen voor ons overal ter wereld naartoe maar niet meer naar de Wadi, ze zijn daar door Janet erg onheus behandeld en mochten eigenlijk van haar helemaal geen dieren neutraliseren.

Het doet ons allemaal heel veel pijn en verdriet dat we dit project hebben moeten afsluiten maar helaas kunnen wij niet veel voor de dieren betekenen omdat Janet niet met ons wil samenwerken! Ik ben wel blij te horen dat de Wadi schoon is. Aan de wadi-dieren denken wij hier dagelijks..

Zo verschrikkelijk véél lieve dierenvrienden hebben zo ontzettend hun best gedaan, echt bergen werk verzet.. Een kunstveiling georganiseerd, een goedlopend adoptieplan opgestart en ga zo maar door! Het is echt vreselijk maar wereldwijd verkeren er zoveel dieren in nood die worden verzorgd door wel welwillende mensen, en juist van hen zijn wij allen vaak afhankelijk. Het heeft ons echt diep in het hart getroffen dat we op een gegeven moment gewoonweg niets anders hebben kunnen doen dan ons Wadi-project te stoppen en dat terwijl het zo succesvol was.. Geloof alsjeblieft van mij dat velen van ons alles hebben gegeven en werkelijk alles hebben gedaan om enigszins met Janet te kunnen samenwerken; het is echter niet mogelijk. Wij zonden vrijwilligers die het kliniekje bouwden en Janet wilde niet meewerken, toen de dierenartsen eenmaal waren gearriveerd wilde ze hun de Wadi niet binnenlaten.. We zamelden geld in voor een waterput en toen we voldoende geld hadden wilde Janet geen waterput; later wilde ze weer wel een waterput. Een vrijwilliger van ons die in Egypte was zou daar de spullen voor haar kopen en de put slaan en toen hij helemaal daar was beantwoorde zij zijn telefoontjes en andere oproepen niet zodat de vrijwilliger uiteindelijk weer op Schiphol is geland met het geld voor de waterput nog op zak. Geloof me; en zo kan ik nog wel een hele tijd doorschrijven en ik word er zelfs nu weer heel verdrietig van! Dat helemaal stuk zitten van haar is ook niet pas ontstaan; en haar leven is ook bijna niet te leven.. Daarom hebben we haar ook zoveel vergeven en haar de communicatieproblemen nooit aangerekend. Destijds was ze zo wanhopig dat we zelfs hier in Nederland nog haar bloed hebben laten controleren en ga zo maar door! Geloof mij, en u mag het van mij ook gerust proberen, Janet wil en kan niet geholpen worden, op de één of andere vreemde manier heeft zij een dusdanige kronkel opgelopen.

Als referentiepunten hebben wij o.a. de dierenartsen die destijds jarenlang op Rhodos hebben gewerkt (DAPS) en onze contactpersoon ter plaatse Marcel Werts.

Zelfs nu prikken de tranen weer achter mijn ogen; het niet mogen helpen van de Wadi dieren heeft ons veel verdriet gedaan en doet ons nog wel degelijk dagelijks verdriet. Maar met mensen die zwerfdieren niet willen laten neutraliseren op het moment dat daartoe dierenartsen in de Wadi staan kunnen wij natuurlijk niet samenwerken; enfin, laat ik er maar over ophouden.

Met vriendelijke groet Els Adams, stichting Dier en Project.

Japan ziet af van jacht op bultruggen

Thu, 15 May 2008 17:51:50 +0200

Japan ziet af van zijn voornemen om in het zuiden van de Stille Oceaan op bultruggen te jagen. De regering zegt hiertoe te hebben besloten op verzoek van de Verenigde Staten, die momenteel de Internationale Walvisvaartcommissie (IWC) voorzitten. De VS hebben Japan gevraagd de jacht een of twee jaar op te schorten. De regering liet vrijdag weten dat Japan niet anders over de walvisvaart is gaan denken.

Vorige maand voeren vier Japanse schepen uit naar het zuiden van de Stille Oceaan, met de bedoeling daar maximaal vijftig bultruggen te vangen. Het zou voor het eerst in tientallen jaren zijn geweest dat Japan weer op deze walvissoort joeg. Sinds 1963, toen de dieren bijna waren uitgestorven, geldt er een internationaal verbod op de commerciële jacht op bultruggen.

De VS proberen veranderingen tot stand te brengen bij de IWC en zouden Japan hebben gevraagd de totstandkoming daarvan af te wachten. Volgens Japan is de commissie geen overlegorgaan meer, maar een strijdtoneel. Het land vindt dat daarin verandering moet komen.

Australië kondigde deze week aan dat het vliegtuigen en een schip naar de Japanse vloot zou sturen om bewijsmateriaal te vergaren voor strafrechtelijke vervolging van Japan, dat zegt dat slechts voor wetenschappelijke doeleinden walvissen te vangen.

Behalve bultruggen wilde de Japanse vloot ook 935 dwergvinvissen en vijftig vinvissen te vangen. Nooit eerder joeg Japan in het zuidelijk deel van de Stille Oceaan zo uitgebreid op walvissen. De walvisjacht is sinds 1986 verboden, maar Japan mag voor wetenschappelijke doeleinden jaarlijks een beperkt aantal walvissen vangen. Volgens tegenstanders van de jacht spelen er wel degelijk commerciële belangen mee, omdat het vlees van de gedode dieren wordt verkocht. Walvisvlees geldt in Japan als een delicatesse.

Bultruggen gelden als intelligente dieren. Ze communiceren met elkaar door middel van complexe melodieën, zijn zeer acrobatisch, worden tussen de twaalf en vijftien meter lang en tussen de 25 en 40 ton zwaar.

Het Amerikaanse Walvisgenootschap schat het aantal bultruggen op dertig- tot veertigduizend. Ze gelden daarmee als een kwetsbare diersoort. Volgens de Japanse visserijdienst kan het voor de bultruggenstand geen kwaad om er vijftig te vangen.

We hebben ook deze actie ten volle gesteund

Na 1 jaar acties voert kledingbedrijf Scapa bontvrij beleid in!

Thu, 15 May 2008 17:51:50 +0200

De directie van het bekende kledingbedrijf Scapa Belgium NV heeft dierenrechtenorganisatie Bite Back vandaag laten weten dat de Scapa kledingcollecties vanaf winter 2008 bontvrij zullen zijn, en dat exclusieve vestigingen van Scapa vanaf heden geen bont meer verkopen aan de consument.

Bite Back is erg verheugd over dit besluit, heeft felicitaties overgebracht aan de directie van Scapa en zal het bedrijf op de Bite Back Bontvrije Bedrijvenlijst toevoegen. De acties die voor deze zaterdag gepland stonden bij de Scapa filialen in Antwerpen en Den Haag worden uiteraard afgelast. Scapa Belgium NV heeft tientallen winkels in Nederland en België, en hun kleding wordt daarnaast verkocht in ongeveer 100 andere kledingbedrijven, ook in Spanje, Frankrijk en Denemarken.

Dierenrechtenorganisatie Bite Back startte haar Bontvrije Bedrijvencampagne bij Scapa in januari 2007 nadat onderzoek uitwees dat er echt bont in hun winkels werd gekocht. Vorige week vond er uiteindelijk een constructief overleg plaats tussen Bite Back en de directie van Scapa, iets waar Bite Back al vanaf de start van de campagne op had aangedrongen.

Bite Back zal nu haar pijlen richten op de internationale bontverkopende modeketen Escada.

Bite Back kreeg al eerder de volgende bedrijven bontvrij: Mango, Zara, Naf Naf, Street One, Morgan de Toi, Gaastra, Inno en McGregor.

We hebben natuurlijk ook deze actie voor 100% gesteund met mail en schrijfacties

Hanengevechten straks overal in VS verboden

Thu, 15 May 2008 17:04:43 +0200

Hanengevechten zijn vanaf augustus 2008 in de hele Verenigde Staten taboe. Louisiana was woensdag de laatste staat die besloot tot een verbod.

Dierenwelzijnsorganisaties hebben lange tijd geageerd tegen de bloedige sport, waarbij getrainde hanen elkaar toetakelen, vaak tot de dood toe. Voorstanders wisten een verbod jarenlang tegen te houden. Zij verdedigden hanengevechten als een traditioneel onderdeel van de cultuur op het platteland van Louisiana.