Dierenleed Azie 
Hondenhuiden
Een gruwelijke handel in hondenhuiden in het noorden van Thailand kost iedere maand 30.000 honden het leven. De honden worden in één van de vijf slachthuizen in Sakhon Nakon gevild (soms levend) waarna hun huiden worden doorverkocht. Luxe-artikelen die gemaakt zijn met de Thaise hondenhuiden zijn al aangetroffen in grote winkelstraten in West-Europa met de vermelding " Echt Leder "

Het is in de E.U. niet verboden om hondenhuiden te importer../css/an lam _ geit _ of een exotische diersoort. Die dieren worden nu eenmaal gemakkelijker aanvaardt als_s5e6voyf0awucfigtei0cp.css"leverancier" van dierenhuiden.

Hondenslachthuis
Hondenopkopers trekken van dorp naar dorp om er honden te kopen of gewoon van de straat te plukken.

Tientallen dieren worden er dagenlang zonder water en voedsel opeengeperst in kooien en naar één van de vijf slachthuizen gebracht. Daar worden ze met een haak in de nek uit de kooi getrokken , bewusteloos geslagen , de keel overgesneden en gevild.

Dierenrechtenactivisten die de slachtingen incognito bijwoonden stelden vast dat sommige honden zelfs niet worden gedood en dus levend worden gevild.

De hondenhuiden worden per container naar Korea , Taiwan , Japan en China verscheept . Aan de lopende band worden ze verwerkt tot luxe-goederen die ook hun weg vinden naar de europese markt . Zelfs in dierenwinkels werden restanten van Thaise hondenhuiden gevonden. Ze werden er verwerkt in hondensnoepjes en kauwbeenderen . Dus wij voederen onwetend onze huisdieren met de kadavers van hun Thaise soortgenoten.

Dit kunnen de 1.200.000 hondenliefhebbers en nog meer kattenbezitters toch niet toelaten.

Volgens een rapport van de HSUS zouden er iedere maand een 30.000 honden geslacht worden voor hun huid in het noorden van Thailand. (regio Sakhon Nakon)

De hondenhuidenhandel in Thailand kan omschreven worden als "big business" Hondenopkopers trekken van dorp tot dorp om honden op te kopen, ze gewoon van de straat "te plukken" of te stelen. In het arme noorden van Thailand zouden de mensen op het platteland hun hond verkopen voor 0,25 € of omruilen voor een plastieken tas (info Roger Lohanan Thai AGA).
Vervolgens worden de honden in kooien (bovenop vrachtwagens) gezet om naar een hondenslachthuis gebracht te worden. Deze rit kan enkele uren tot enkele dagen duren; de honden zitten met tientallen opeen gepakt in een kooi, in de verschroeiende zon zonder eten of drinken ! Vele honden zijn dan ook ziek of reeds (half)dood als ze in het slachthuis aankomen.

Ze worden naar één van de 5 hondenslachthuizen gebracht (de laatste jaren zouden er bijgekomen zijn ) waar ze in kooien gezet worden in afwachting van hun gruwelijk lot.

Met een haak worden de honden vervolgens één voor één uit de kooi gehaald en bewusteloos geslagen met een bamboestok. Vervolgens worden ze de keel over gesneden en gevild. Volgens verschillende rapporten worden veel honden LEVEND gevild, de slachters nemen de tijd niet om de dieren eerst te doden!

De hondenhuiden worden nadien per container naar Japan, Taiwan, .. en andere landen verscheept. In deze landen worden ze verwerkt tot luxeprodukten die vervolgens hun weg vinden naar de Amerikaanse en Europese markt.

Daar worden de lederwaren verkocht onder valse labels zodat het perfect mogelijk is dat eenieder van ons ongewild misschien al een portefeuille of handtas heeft gekocht waarin hondenleder verwerkt is.

Achtergrondinformatie (via Roger Lohanan Thai AGA)
Volgens R.L. zijn er een vijftal slachthuizen in het noorden van Thailand maar de laatste jaren zouden er elders bijgekomen zijn. De hondenhuidenhandel zou zich tijdens de laatste crisis verspreidt hebben over andere delen van Thailand. Naast de hondenslachthuizen zijn er tientallen "hondenhuizen", daar worden op een kleinschalige manier honden geslacht voor hun vlees maar deze handel zou beperkt zijn. De hondenslachthuizen zouden in handen zijn van Vietnamese en Chinese immigranten. De Thaise bevolking is tegen deze handel !

Op 31 oktober 2000 had een van onze groepsleden een onderhoud met een medewerkster van de Thaise ambassade.

Gelieve hierna een verslag van dit onderhoud te vinden:
In juni vorig jaar heeft de toenmalige regering beslist (onder internationale druk en door het feit dat deze handel slechte publiciteit teweegbrengt voor Thailand ) om deze handel aan te pakken en zij heeft hiervoor korte- en langetermijnmaatregelen aangekondigd.

Korte termijn

Iinformatiecampagnes naar de lokale bevolking toe om de mensen te overtuigen geen huisdieren te mishandelen en te " consumeren " een striktere controle op de naleving van de bestaande wetten , hiermee worden de wetten m.b.t. de volksgezondheid bedoelt en zal men trachten de handel in hondenvlees te beperken.

(onze mening : de maatregelen op de korte termijn houden niets concreet in en zullen dan ook geen enkel resultaat hebben en zeker niet op de hondenhuidenhandel.)

Lange termijn

Het oprichten van een werkgroep die het probleem grondig zou onderzoeken en die de regering adviseert om een gepaste wetgeving op te stellen.

Volgens onze informatie zou de Thaise regering tevens van de gelegheid willen gebruik maken om een algemene dierenbeschermingswet uit te vaardigen.

(info Thaise ambassade in Brussel)

De toestand nu

Roger Lohanan bevestigde ons onlangs dat hij officieel uitgenodigd is om in de speciale werkgroep te zetelen. Het comitéheeft reeds enkele keren vergadert en een agenda werd opgesteld. Positief nieuws dus ! ! ! Maar er is nog een lange weg af te leggen, het comité zal eerst advies uitbrengen aan de regering en dit advies zal volgens onze inlichtingen vervolgens in een wetsvoorstel gegoten worden. Er zou een algemene dierenwelzijnswet opgesteld worden die deze gruwelijkheden zal verbieden en de kans geeft aan de lokale overheden om op te treden tegen deze gruwelijke handel.

Via de informatie van Roger Lohanan en via onze contacten met de Thaise ambassade volgt onze groep dit dossier op ! !

HONDENSLACHTERIJEN IN THAILAND
Alhoewel de Thaïse regering het slachten van honden sterk afkeurt, evenals het merendeel van de bevolking, worden grote aantallen honden gedood voor een winstgevende handel in hondenvlees, huiden en andere lichaamsdelen.

Onderzoekers getuigen van hondenslachtingen in de omgeving van Sakhon Nakhon, in het noordoosten van Thailand.Verschillende hondenrassen worden vanuit het hele land naar Sakhon Nakhon gebracht om daar gedood te worden, naar schatting 30.000 honden per maand, vele onder hen zijn puppies.

De kooien worden volgepropt met zoveel mogelijk dieren en vervoerd in vrachtwagens die soms 3 dagen onderweg zijn, zonder water of voedsel. Bij aankomst zijn vele dieren ziek en sommigen reeds gestorven. Deze verzwakte dieren zijn gemakkelijker te doden. Het was niet gemakkelijk voor de onderzoekers om in zo'n slachthuis binnen te geraken, want politieonderzoek en ongunstige persberichten maakten de werkers achterdochtig tegenover vreemden.

Toch was het hen gelukt en ze zagen de arbeiders hondenhuiden sorteren bij gedempt licht.
De volgende nacht zagen zij een vrachtwagen arriveren met 70 honden van gemengde rassen, ook Duitse herders, sommigen, waarschijnlijk zwerfhonden, waren schichtig en angstig, anderen, vermoedelijk gestolen huisdieren, waren goed verzorgd en vol vertrouwen, maar allen wachtte hetzelfde lot!
Twee mannen met zware stokken stonden klaar op een afdak, waarop de honden één na één werden opgetrokken bij middel van een ijzeren lus aan een stok. Ze schreeuwden van angst en pijn toen zij meermaals op het hoofd en de neus geslagen werden, in het zicht van de anderen, die nog in de truck zaten. Daarna werden zij op de grond gegooid en door andere werkers naar een ruimte gesleept waar hun keel werd overgesneden, sommigen bewogen nog hun staart.

Tijdens ons onderzoek vonden wij geen bewijs dat ook katten zouden gebruikt worden voor de huidenhandel in Thailand.

HET GEBRUIK VAN KATTEN- EN HONDENHUIDEN
In Duitsland spraken de onderzoekers met de voorzitter van een bedrijf dan handelde in bont en huiden van katten. Zij gebruiken openlijk producten van kattenhuid tegen reuma en maken verband, polsverwarmers en allerlei zogezegde medische produkten.
De onderzoekers ontdekten ook dat hondenhuid in Duitsland verkocht werd in orthopedische producten.

Elders zijn honden-en kattenhuiden niet zo zichtbaar. Net zoals het een probleem is bij bont om de correcte etiketering te vinden, is het bij leder even moeilijk of onmogelijk te weten welke soort er gebruikt werd.

Voor hondenhuid kan er vermeld zijn lams of berggeit of zelfs speciale huid.
Ongetwijfeld worden deze producten ook in de V.S. verkocht, want de onderzoekers vonden hondenhuid in pleisters in Chinatown New York, verkocht in apotheken als behandeling voor reuma.
Ook reizigers naar Europa, Azië en elders kunnen het risico lopen onbewust producten in honden-en kattenhuid te kopen, zij worden gebruikt voor:
- kleding en versiering
- beddelakens
- autobekleding
- trommels en muziekinstrumenten
- handtassen en kleine lederen producten
- golfhandschoenen
- medische en orthopedische producten
- sportgoederen

Het is vooral griezelig dat de huid van brutaal afgeslachte honden in Thailand gemengd wordt, met ander huidresten om kauwsticks te produceren voor huisdieren!!!

DE PRIJS VAN HET LIJDEN
Op een Duitse veiling kostte het bont van een Koreaanse hond (= Duitse herder) 9 dollar
Bij een Chinese firma in dierlijke bijproducten kostte een bontplaat van 6 à 8 grijze of oranje kattenpels 21 dollar, voor een korte vest zijn er 2 platen nodig en voor een jas 3 platen,dus in totaal 12 tot 16 katten die lijden en sterven voor een vest, en 18 tot 24 katten voor een jas! In deze fabriek zijn er ook platen van kattenhoofden te verkrijgen, 36 kattenhoofden per plaat kostte 15 dollar.

Een firma in Beijing verklaarde 20.000 katten- en 60.000 hondenhuiden te hebben uitgevoerd tussen januari en maart 1998.
In januari hadden zij een stock van 50.000 kattenpelzen en 50.000 hondenpelzen. Grijze en oranje kattenpels kostte 2,60 dollar per stuk, grijze en gele hondenpels 8,50 dollar per stuk.
Bij een andere Chinese fabrikant kostte een bontplaat van 6 à 8 katten 21 dollar.
Bij de ene Chinese fabriek kostte een kattenhuid 50 dollar en bij een andere 2,09 dollar en in Beijing 2,15 dollar.

WAARSCHUWING:
Als u op onderstaande link klikt, gaat u naar een pagina waar foto's op voorkomen die niet geschikt zijn voor jonge en gevoelige personen !!!
We raden gevoelige personen dan ook ten stelligste af deze pagina te bekijken !!!

Bekijk Foto's